|
Teatr KTO w Krakowie
______________________________________________________________________________
SPRZEDAM DOM,
W KTÓRYM JUŻ NIE MOGĘ MIESZKAĆ
wg Bohumila Hrabala
( seans teatralny)
scenariusz, reżyseria i
opracowanie muzyczne: Jerzy Zoń
premiera: 24 i 25 marca 2003
__________________________________________________________________________
Występują: Marta Zoń/Ewa Mitoń,
Grażyna Srebrny – Rosa/Iwona Konieczkowska, Jacek Buczyński/Darek
Matys, Bartosz Cieniawa /Janusz Skubaczkowski, Maciej Słota/Marcin
Popczyński
Choreografia: Grażyna
Srebrny-Rosa – Meksyk
Marta Zoń – Francja, Włochy
Bartosz Cieniawa - Rosja
Scenografia:
Joanna Jaśko-Sroka
Kostiumy: Zofia
de Ines
Opracowanie muzyczne:
Scenariusz: Jerzy Zoń
Reżyseria: Jerzy Zoń
Dźwięk: Andrzej „Czoper” Czop
Światło: Jerzy „Lisek” Lisowski
PRZEDSTAWIENIE BEZ TEKSTU!!!
Seans teatralny Teatru KTO "Sprzedam dom, w którym już nie mogę
mieszkać" inspirowany jest życiem i twórczością Bohumila Hrabala. Poza
działaniami na scenie, aktorzy anektują wszystkie możliwe przestrzenie
teatru, prezentując etiudy wprowadzające widza w magiczny świat
hrabalowskich postaci. Na scenie zaś zobaczymy w groteskowej formie
pokazane najważniejsze zdarzenia z życia człowieka - narodziny,
chrzest, pierwsza komunia, ślub, pogrzeb. Historia teatralna
opowiedziana charakterystycznym dla Teatru KTO językiem - brak tekstu,
dużo wspanialej muzyki - jest pełna niespodzianek i nieoczekiwanych
rozwiązań.
ZOBACZ ZDJĘCIA
»
 
!SPECJALNA OFERTA DLA OBCOKRAJOWCÓW – SPEKTAKL BEZ
SŁÓW!
"(...)wizualnie przedstawienie jest piękne(...)"
Sophie Middlemiss Fest, Edynburg
"(...)to perfekcyjne przedstawienie teatru ciała(...)"
Three Weeks, Edynburg
"Gra aktorów jest dynamiczna, pełna uroku któremu trudno się oprzeć.
Pełno tam niespodziewanych zwrotów, które bawią lub zasmucają do łez,
wprawiają w zdumienie i sprawią, że opuścisz teatr z poczuciem, że
właśnie zobaczyłeś coś fascynującego(...)"
Ksenija Horvat, www.EdinburghGuide.com , Edynburg
"W przedstawieniu nie pada ani jedno słowo, brzmi wspaniała muzyka, a
historia pełna jest niespodzianek (...)"
Barbara Wityńska Karnet Kulturalny, Kraków
Z RECENZJI:
(...) aktorzy anektują wszystkie możliwe
przestrzenie budynku teatru; ich etiudy wprowadzają widza w magiczny
świat hrabalowskich postaci. W przedstawieniu nie pada ani jedno
słowo, brzmi wspaniała muzyka, a historia pełna jest niespodzianek.
B. Wityńska Karnet Kulturalny
(...) Bohaterowie spektaklu wzruszają widzów
pokazując to, co nieuchronne i dotyczy każdego z nas, by za chwilę
rozbawić wszystkich groteskowymi wręcz scenami (...) Warto wybrać się
do Teatru KTO, by obejrzeć mądrą, pełną wdzięku opowieść, w której
czuć zapach hrabalowskiego wina i nieodwzajemnionych pocałunków”.
Magda Huzarska. Gazeta
Krakowska
Teatr KTO po latach życia na ulicy pokazał
spektakl pod dachem. Jak dach, to dom, jak dom – to rodzina.
Opowiastka o rodzinie bez słów (...). Siadamy w niedużej sali. Scena
też nie jest wielka. Ciemno. Nadjeżdża pociąg. Gdy przejechał, scena
się rozświetla: widzimy ludzi staroświecko, przedwojennie ubranych,
czekających na stacji wśród wielkich waliz i kufrów. Z tych kufrów
budowane będą różne przestrzenie. Ludzie grać będą różne role (...)
Spektakl jest przyjemny dla oka i ucha, obrazy są gustowne, kostiumy
takoż, aktorzy sprawni (...) Miło jest przez tę godzinkę na Gzymsików,
w Teatrze KTO”.
J. Targoń. Gazeta w Krakowie
Jerzy Zoń (...) przemienił Teatr KTO w przestrzeń
z Hrabalowskiego snu. Mamy więc biuro pisarza - punkt skupu surowców
wtórnych i przeszkloną gablotę, w której leży lekko roznegliżowana
dziewczyna z „Pociągów pod specjalnym nadzorem”. W tej przestrzeni
piątka aktorów opowiada językiem gestu, ruchu i teatralnego symbolu o
rytuałach życia i śmierci.
M. Mikos Gazeta Wyborcza
(...) Zdarzenie, to pozbawiona tekstu opowieść o
życiu od narodzin aż po kres, operująca niewielką ilością rekwizytów,
grana w kameralnej przestrzeni, przejmująca, bo prawdziwa, bez
zbędnego patosu i nadęcia – normalna. Kilka scen zapamiętam na długo
ze względu na ich plastyczne piękno, całość na zawsze jak zwieszone w
korytarzu sentencje wielkiego czeskiego pisarza. I jeszcze muzyka
złożona z dokonań różnych wykonawców, ale spójna, unosząca całość
kilkanaście centymetrów nad podłogą, a o cóż więcej może w sztuce
chodzić?
A.
Sikorowski. Dziennik Polski
Quixotage
Scenariusz,
reżyseria i opracowanie muzyczne: Jerzy Zoń
Scenografia:
Marek Braun
Kostiumy: Zofia de Ines, Joanna Jaśko-Sroka
Choreografia: Eryk Makohon
Przygotowanie rytmiczne zespołu: Bartłomiej Szczepański
Dźwięk: Andrzej „Czoper” Czop
Światło: Paweł Różański
Występują:
Grażyna Srebrny-Rosa, Marta Zoń, Bartosz Cieniawa, Jacek Joniec
Kobiety: Sawa Białczyńska, Karolina Bugała, Katarzyna Gocał, Oliwia
Jakubik, Anna Kamykowska, Monika Skolarczyk, Agata Słowicka,
Małgorzata Warsicka
Mężczyźni: Alan Pakosz, Adam Plewiński, Michał Próchniewicz, Piotr
Święs
Przekonanie, że charakter
przedstawienia plenerowego w sposób szczególny może wyrazić idee
Cervantesa, ośmiela do postawienia po raz kolejny fundamentalnego
pytania „mieć czy być”. Podział świata i natury człowieka na „don
Kichotów” i „Sancho Pansów”, oczywiście umowny, pozwala ukazać starcie
filigranowego człowieka z monstrualnymi wiatrakami. Wynik zdaje się z
góry przesądzony. Ale to wybór poprzedników i kontynuacja ich działań
składa się na kształt i sens drogi, choć jej kres pozostaje niezmienny
i nieunikniony w każdym indywidualnym istnieniu.
W dniach 14 - 19 marca Teatr KTO gościł w
Kolumbii, gdzie podczas XI Iberoamerykańskiego Festiwalu Teatralnego w
Bogocie zaprezentował 6 razy widowisko plenerowe "Quixotage".
Owacjami na stojąco kończyły się prezentacje plenerowego
przedstawienia QUIXOTAGE Teatru KTO z Krakowa, na XI Festivalu
Ibeamericano de Teatro de Bogota w Kolumbii. Spektakle KTO cieszyły
się niezwykłym zainteresowaniem publiczności. QUIXOTAGE pokazany
został 6 razy i zgromadził 12 000 widzów.
|
