polecamy: 

Kraków
24. 03. 2007
Audytorium Maximum

Rhythm of the Dance
 

" RHYTHM of the DANCE zasłużenie reprezentuje swój kraj jako Państwowy Zespół Tańca Irlandii, propagując taniec jako klejnot narodowej kultury. Jest to jedyne tego typu taneczne show, w którym obsada składa się z rodowitych Irlandczyków, którzy wkładają w taniec całe serce. Wyróżnia się spośród innych widowisk niepodrabialnym autentyzmem”.(Le Figaro, 2003)

Z wielką dumą informujemy, że już w marcu na największych scenach polskich miast będzie można obejrzeć RHYTHM of the DANCE – bezkonkurencyjną legendę tańca irlandzkiego. Po długich staraniach, udało nam się nakłonić zespół by włączył do swojej nieustającej trasy Polskę. Tej historii nie zna jeszcze nasza widownia. Gdy w zeszłym roku sprowadziliśmy Gaelforce Dance, publiczność udowodniła, że irlandzki taniec wzbudza u nas wielkie emocje. W tym roku, zamiast tego przedstawienia, które gościło w naszym kraju kilkakrotnie i jest już dobrze znane publiczności, postanowiliśmy sprawić przyjemność wielbicielom Irlandii i zaprosić do Polski najwyższej klasy grupę taneczną z zupełnie nowym show. Ci, których zachwyciło poprzednie widowisko, a także ci, którzy żałują, że ich ominęło, już wkrótce będą mieli szansę poczuć niepowtarzalne emocje oglądając fenomenalny RHYTHM of the DANCE.

RHYTHM of the DANCE w wykonaniu zespołu National Dance Company of Ireland zalicza się obok Lord of the Dance do światowej czołówki widowisk tańca irlandzkiego. Jednak w przeciwieństwie do wszystkich innych tego typu spektakli, tylko obsada Rhythm of the Dance jest złożona z Irlandczyków, co daje gwarancję autentyczności. Dzięki temu uzyskali tytuł Państwowego Zespołu Tańca. Nikt tak jak rodowici Irlandczycy nie jest w stanie wyrazić narodowej dumy i silnych emocji związanych z burzliwą historią tego fascynującego kraju. Irlandzcy tancerze są nieodłącznie związani ze swoją tradycją i czerpią szczerą radość sięgając do własnych korzeni. W ich żyłach pulsuje rytm muzyki. Tego nie można się nauczyć, z tym trzeba się urodzić. Emanujący energią taniec, dynamiczna choreografia i wzruszające teksty tradycyjnych pieśni ukazują autentyczną irlandzką duszę. Właśnie fakt, że twórcami spektaklu są jedynie Irlandczycy, a nie Niemcy, Rosjanie, czy Polacy jak to bywa w przypadku innych widowisk jak Spirit of the Dance, czy Gaelforce Dance, decyduje o wyjątkowości Rhythm of the Dance i nadaje mu szczególną wartość.

Rhythm of the Dance poprzez taniec opowiada baśniową historię o celtyckich klanach wojowników, które toczą bitwy oraz stają się obiektem manipulacji mrocznych sił i bogów. Jest to romantyczna legenda o miłości, niebezpiecznej walce i tęsknocie za domem. Rywalizacja, którą toczą irlandzkie kobiety i mężczyźni staje się okazją do tanecznego pojedynku i popisu sztuki uwodzenia. Pulsujący rytm jest motywem przewodnim spektaklu, hołdem dla sił witalnych i radości życia. Imponująca technika tańca wprawia w zdumienie, a dźwięki dud i tradycyjne pieśni przenoszą widzów na Szmaragdową Wyspę, osnutą mgłą znad morskich klifów, zachwycającą bogactwem przyrody i intrygującą legendami o mitologicznych bohaterach i krainie elfów.

Producent show, Kieran Cavanagh, od wielu lat jest cenionym promotorem, nagrodzonym prestiżową nagrodą Country Music Association dla „Międzynarodowego promotora”. Lista jego sukcesów jest zbyt długa by wymieniać je tu wszystkie. Wystarczy wspomnieć kilka nazwisk, w promocji których Cavanagh miał swój znaczący udział: Kenny Rogers, Willie Nelson, James Brown, Van Morrisom, Johnny Cash, czy Kris Kristofferson. „Rhythm of the Dance” jest spełnieniem wieloletniego marzenia Cavanagh o wybitnym spektaklu tanecznym.

Aby stworzyć dynamiczne i piękne show, zebrano śmietankę najbardziej utalentowanych irlandzkich tancerzy, muzyków oraz piosenkarzy. Potężna grupa projektantów, krawców, kompozytorów, muzyków, piosenkarzy i techników pracowała bez wytchnienia przez wiele dni, aby w reszcie mogło powstać fenomenalne widowisko, jakim jest „Rhythm of the Dance”. Świetności dodają przedstawieniu trzej klasyczni irlandzcy tenorzy, którzy na żywo śpiewają tradycyjne, sentymentalne ballady przy akompaniamencie muzyków. „Rhythm of the Dance” to jedyne w swoim rodzaju połączenie oryginalnego ducha narodowych tańców, pieśni i legend wraz z nowoczesnymi wpływami, co tworzy niepowtarzalną całość.

Co roku do obsady są włączani najlepsi tancerze specjalnie wyselekcjonowani ze szkół tańca irlandzkiego z całego kraju. Wspólnie wyruszają w świat, aby promować piękno kultury irlandzkiej.

Najbardziej efektowne są numery w wykonaniu całego zespołu. Wyprostowani i uśmiechnięci tancerze nie dają po sobie poznać jak kolosalnym wysiłkiem jest osiągnięcie perfekcyjnej techniki i idealnego zgrania. Na scenie są jednością – gdy z doskonałą precyzją wybijają rytm, widzom przechodzą ciarki po plecach. Scena wibruje miarowo, a rytm – główny bohater widowiska- wprawia w drgania całą salę. W tańcu irlandzkim największe znaczenie mają skomplikowane układy kroków, skoków i wymachów. Momentami wydaje się, że tancerze mają nogi z gumy. Widowisko robi niezapomniane wrażenie dzięki zastosowaniu najnowszych rozwiązań estradowych - artyści tańczą na specjalnej podłodze, która podbija dźwięk, gdy stepują.

Recenzje

„Rhythm of the Dance” porwało niemiecką widownię. Słuchając tradycyjnych pieśni i melancholijnych głosów śpiewaków, widzowie w magiczny sposób przenieśli się do Irlandii, poczuli wiatr znad morskiego urwiska i zapragnęli wybrać się do pubu na kufel Guinnessa. „Rhythm of the Dance” to dusza Irlandii. (Die Weltwoche)

Każdy, kto chciałby poczuć się jak w Irlandii, powinien zobaczyć to widowisko. Tancerze z „Rhythm of the Dance” zabiorą widzów w niezwykłą podróż po tajemniczych krainach pełnych mrocznych mocy, władczych bogów, odważnych wojowników i zjawiskowo pięknych uwodzicielek. Niezwykła historia opowiedziana w niecodzienny sposób – tu narratorem jest rytm. (SonntagsZeitung)

Spodziewałem się wiele, ale nie aż tyle. „Rhythm of the Dance” przekroczył moje najśmielsze oczekiwania i myślę, że cała widownia się ze mną zgodzi – oni są fenomenalni. Gdy tańczą razem, idealnie równy stukot ich butów przyprawia publiczność o gęsią skórkę. Tego nie da się z niczym porównać. (The Washington Post)